Zbog svog geografskog položaja Obrenovac je izložen uticaju i hladnih i toplih vazdušnih masa. U zimskom periodu prodori hladnog vazduha sa severa uslovljavaju osetan pad temperature vazduha, dok prodori hladnog vazduha iz oblasti Karpata uslovljavaju hladno, vetrovito i suvo vreme. U toku proleca, na visini, dominiraju jugozapadna strujanja koja dovode do porasta temperature vazduha. Hladan vazduh cesto prodire i sa jugozapada ali su ovi prodori u toku godine prilicno ravnomerno rasporedeni, dok se istocni, severoistocni i jugoistocni pojavljuju pretežno u hladnoj polovini godine. Kada hladan vazduh sa severoistoka prodire na zapad, nailazi na ozbiljnu orografsku prepreku karpatskog planinskog masiva, pa su direktni severoistocni prodori veoma retki. Ovako hladna i teška vazdušna masa kada naide na Karpate, pocinje da se nagomilava, a zatim prodire dalje duž privetrenih podnožja, razlivajuci se po Vlaškoj niziji tražeci sebi put na zapad na onim mestima gde su planine najniže. Ubrzo preko Homoljskih planina pocinje prebacivanje hladnog vazduha u Pomoravlje i Podunavlje, i u Obrenovcu se pojavi više ili manje hladan vetar u našim krajevima poznat kao košava. To je plitak i slapovit vetar slican buri koja duva na Primorju. Osim što je hladna košava može biti i topla, tj. po tipu fena. Košava je tipa fena kada preko Balkanskog poluostrva visinske struje transportuju tople tropske ili mediteranske vazdušne mase. U danima košave fenskog tipa temperatura vazduha poraste. Našeg cuvenog i poštovanog naucnika profesora dr Milutina Milankovica košava je "naterala" da se zapita: "Ko bi mogao pohvatati u matematicke obrasce sve cudi Eolove?" U toku leta, prodor hladnog vazduha sa severa, na toplo balkansko tlo, izaziva pojavu vremenskih nepogoda. Ovaj hladan vazduh se brzo zagreva od zemljišta i transformiše tako da dobija osobine kontinentalnog tropskog vazduha. U junu mesecu, kada na visini duvaju jugozapadni vetrovi, a tokom vedre noci hladan vazduh se razlije Panonskom nizijom, razvoj vremena je takav da se cesto završi sa katastrofalnim posledicama. Nakon izlaska Sunca, po vedrom vremenu i tišini, prodrli hladan vazduh pocinje da se zagreva i vec oko podne pojave se konvektivni oblaci (oblaci vertikalnog razvica), sa pretecom najavom vremenskih nepogoda. Ubrzo mestimicno se pojave intezivni pljuskovi kiše sa gradom, olujnim vetrom i jakim grmljavinama. Ovakav razvoj vremena dešava se i u drugim letnjim mesecima, ali je za jun karakteristican. U pogledu razvoja vremena nema bitnih razlika izmedu hladnih severnih i hladnih severozapadnih prodora. Interesantan je prodor hladnog vazduha sa severozapada, u toku zime, kada u Panonskoj niziji leži jezero hladnog vazduha. U ovim situacijama umesto pada temperature vazduha, dolazi do njenog porasta. Jezero hladnog vazduha se uznemiri i pokrene i svoje mesto ustupi novoj vazdušnoj masi, koja je pri tlu toplija od vazduha hladnog jezera. Na severnim stranama planina Balkanskog poluostrva dolazi do nagomilavanja novo-pridošlog hladnog vazduha. Ovo nagomilavanje, u toku dana, za posledicu ima pojavu jakih padavina, tj. obicno pada sneg. Inace, hladni severozapadni prodori zimi donose jake snežne padavine sa pojavom vejavica i snežnih nanosa. Temperatura hladnog vazduha, koji zimi sa severozapada prodire u naše krajeve, povremeno je pozitivna. U ovakvim situacijama pri tlu pada mokar sneg, lepi se za elektricne vodove koji se kidaju i dolazi do prekida u napajanju elektricnom energijom. Zbog isparavanja snežnih pahuljica i nocne radijacije temperatura vazduha lako se spusti ispod 0şS. U ovakvim vremenskim situacijama u Obrenovcu javi se jak i hladan jugozapadni vetar i to u slucaju kada se zbog specificnih dinamickih procesa u Bosni formira posebna hladna vazdušna masa, prilicno hladnija od okolnog vazduha, koja se razliva na sve strane. Postoje i druge raznovrsne mogucnosti razvoja vremena pri severozapadnim hladnim prodorima što zavisi od mnogih faktora. Generalno, hladni severozapadni prodori, pri tlu, donose zahladenje za oko 5şS. Pre prodora, zbog advekcije toplog vazduha i pojave fena, dolazi do povecanja temperature vazduha. Dva ili više dana, pre pojave hladnog vazduha, vazdušni pritisak se smanjuje, za vreme prodora naglo poraste, a vec nakon jednog dana pritisak ponovo pocinje da opada. Period opadanja traje nekoliko dana, a zbog daljeg priliva hladnog vazduha pritisak ponovo pocne da raste. U naše krajeve hladan vazduh prodire i sa zapada. To se dešava kada na visini duvaju vetrovi iz jugozapadnog kvadranta. U prodrlom hladnom vazduhu duvaju jugozapadni vetrovi, ali su, u slobodnoj atmosferi, slabiji nego u susednom toplom vazduhu gde duvaju jaki vetrovi iz južnog kvadranta. U prepodnevnim casovima hladni zapadni prodori obicno stagniraju. Na granici sa toplim vazduhom lepo su izražene padavine. Iza padavinske zone vreme je obicno vedro i prohladno. Hladan morski polarni vazduh u naše krajeve dolazi sa jugozapada kada prethodno kroz Ronska vrata, izmedu Pirineja i Alpa, prodre u Sredozemlje. Ovaj vazduh je srazmerno suv i zbog zagrevanja iznad površine Sredozemnog mora ne donosi osetno zahladenje, narocito u zimskom periodu. Tada na visini duvaju vetrovi iz jugozapadnog kvadranta. U odsustvu hladne vazdušne mase, pre pojave hladnog jugozapadnog prodora, u Obrenovcu obicno duva topla košava u suprotnom je hladna. Posle prodora duvaju zapadni i jugozapadni vetrovi. Temperatura vazduha se bitno ne menja, ali u toku noci, kada se razvedri, temperatura vazduha je niža nego prethodne noci. Kada dode do sukoba dve vazdušne mase, ona sa jugozapada je toplija, sa obe strane fronta javljaju se padavine. Tople vazdušne mase u našu zemlju prodiru najcešce iz južnog kvadranta. To se dešava onda kada se našoj zemlji približava hladni front. Topli prodori su intezivni i uslovljavaju velika otopljenja narocito na zavetrinim stranama planina, zbog dinamickog zagrevanja vazduha prilikom spuštanja niz padine planina. Nije redak slucaj da u Panonskom basenu, tokom zime, leži jezero hladnog vazduha, a tlo je pokriveno snegom. U vedrim nocima, zbog hladenja plitkog sloja vazduha, temperature su veoma niske. Ovakvo vreme traje više dana. Obicno promenu donesu visinski topli i vlažni južni vetrovi. Noci postaju toplije, a prizemni vazduh vlažniji zbog transporta vodena pare sa visine na dole (iz gornjih toplih i vlažnih slojeva u najniže slojeve koji su suvlji i hladniji). U jezeru hladnog vazduha lako se stvara magla ili, ako vec postoji, postaje gušca. Debljina hladnog vazduha se smanjuje mada u jezeru i dalje vlada prava zima sa snegom, injem i mrazom. Sneg se topi samo preko dana ukoliko to magla "ne sprecava". Obicno u prepodnevnim casovima, na severnim obroncima Dinarskih planina, topli prodor sa jugozapada prvo se pojavi pri tlu, zbog povlacenja hladnog vazduha na sever. Zimska slika pocinje da se menja, temperatura vazduha poraste, sve postaje mokro i vlažno, a topli vetrovi prosto "jedu sneg". U procesu topljenja snežni pokrivac oduzima prizemnom vazduhu velike kolicine toplote, tako da je njegova temperatura dosta niža nego što bi bila, ali cim nestane snežnog pokrivaca, temperatura vazduha osetno poraste. U letnjim mesecima, zbog transporta zagrejanog kontinentalnog vazduha, istocni vetrovi donose veoma toplo vreme. Severozapadni vetrovi leti, zbog spuštanja toplog vazduha na zavetrenim stranama Alpa i dinamickog zagrevanja, donose velike žege i suvo vreme . Svaki prodor vazduha na odreden nacin utice na vreme i to ne samo kada se prodor vrši, vec u kracem i dužem periodu pre i posle prodora. Vremenski tipovi (mesno vreme), i vremenska stanja (vreme vecih oblasti), su kompleksne velicine, funkcije odredenih zbivanja u atmosferi. Predhodni tekst imao je za cilj da citaocu docara dinamiku procesa i povezanost šireg zbivanja u atmosferi i onog što on oseca kao posledicu tih zbivanja. Naprimer, oluje uslovljene pojavom ciklona nad Severnom Afrikom mogu da uzdignu veliku kolicinu pustinjske prašine. Preko Sredozemnog mora, Italije i Balkanskog poluostrva, u jugozapadnoj visinskoj struji, ova prašina prenosi se dalje na sever. U oblastima jakih padavina pada obojena kiša ili obojeni sneg, što se dešava i u našim podrucjima. Prvi put ova pojava je osmotrena i zabeležena u Meteorološkoj opservatoriji u Beogradu 13.marta 1931.godine, kada je pao mrkožuti sneg, što je izazvalo pravu senzaciju.